Thomas heeft op zijn kamer een doosje met kaarten staan. Eind vorig jaar bedacht hij dat hij wel wat enveloppes kon schrijven. Helaas is echt niet meer te lezen wat er staat en kan het niet verstuurd worden. Ik nam het doosje mee, zocht alles uit en deed de kaarten in plastic zakjes. Opgelost dacht ik. Dacht ik. Enkele weken later lagen er weer 4 geschreven enveloppes klaar op de magnetron. Alles toch maar meegenomen naar huis, als hij kaarten stuurt loopt dat toch via ons.
Thuis bekeek ik het nog eens goed, en eigenlijk vond ik het supergaaf wat hij gedaan had. Alles klopte: de tekst op de envelop, de kaarten die beschreven zijn en op de laatste foto (hieronder) zie je een prikwerkje van hem, welke hij bij de envelop in had gedaan!
Ik vond het zo gaaf en lief van hem.
Helaas kunnen de enveloppes niet op de post, want dan komen ze niet over.
Voor de eerste kaart heb ik getwijfeld of ik hem zo zou laten met een nieuwe envelop er om heen of er toch maar een ander kaartje van maken. Uiteindelijk heb ik dat gedaan. Ik gebruikte de voorkant en plaatje voorop deze kaart. Daarbij nog een granen takje en hartje in de cirkel boven.
Ook al zijn de kaarten niet verstuurd, er wel foto's van gemaakt om dit vast te leggen. Op de eerste foto het doosje, de tweede foto de 4 enveloppes, de derde foto waar hij in geschreven had en de laatste foto met het prikwerkje erbij.
Want eigenlijk ben ik wel een trotse moeder, dat hij dit allemaal toch goed opgepikt heeft, terwijl het schrijven eigenlijk niet meer zo goed lukt en niet leesbaar is.
Natuurlijk moet er nu ook een kaartje komen van zijn prikwerk. Ik sneed de buitenste rand van het prikwerk weg en plakte dit op bijpassend designpapier. De paardenbloem bladeren laat ik onderaan terug komen, en plakte er nog sterkte bij. Deze gaat hij te zijner tijd zelf versturen.
Vandaag maak ik er een rustige dag van, kaarten schrijven en een begin maken voor een bladzijde voor vrienden die 25 jaar getrouwd zijn, met onze favoriete vakantie bestemming erop. Kan ik eindelijk mijn caravan stans gebruiken die ik lang geleden bij ome Ali kocht.
Groetjes, Nelleke














